Reizende botten

Boudewijn Büch: ‘Ik applaudisseer graag voor een uitermate zonderling gesol met botten dat nu al bijna vijf eeuwen duurt.’

De kathedraal van Sevilla met daarin een 'beetje' graf van Columbus.

De auteur is gefascineerd door het feit dat Columbus meerdere graven heeft. Büch bericht over dit fenomeen als volgt:

‘Boudewijn Büch zegt in Columbus Achterna – Aflevering 2 terwijl hij bij de poort van het klooster Santa María de las Cuevas staat: “Ja ik herhaal het toch nog maar weer even, het blijft een ingewikkeld verhaal, maar Columbus overleed in 1505 in Valladolid. Daar heeft hij een paar jaar begraven gelegen en toen is ie hier heen gebracht. Overigens is er één biograaf die beweert dat hij nog steeds onder een café vloer in Valladolid ligt, onzin. Hij heeft hier gelegen... van 1509 tot 1536 in de kapel die nu verbouwd wordt tot het koninklijk paviljoen van de Wereldtentoonstelling in Sevilla. En ik ga nu het luikje openen voor mijn vriend de cameraman zodat hij kan kijken naar de kapel waar Columbus zevenentwintig jaar heeft gelegen. Kijk eens even...Leuk he.”’

In dit relaas wordt uitvoerig aandacht besteed aan het bottenspektakel en hoe het mogelijk is dat er op meerdere plaatsen kleine hoeveelheden van Columbus’ botjes zijn.

‘Dat lukt Lorente niet zo goed en de botresten gaan, dit keer per vliegtuig, weer een keer de oceaan over; over rust in vrede gesproken. Daar is met behulp van een zeer gespecialiseerd laboratorium toch nog wat uit de botjes gehaald dat schijnbaar bruikbaar is. Op dinsdag 1 augustus 2006 publiceert het Spaanse dagblad El Pais over de bevindingen van Lorente. In het kistje in Sevilla zit tweehonderd gram aan botresten. Volgens hem vijftien procent van Christoffel Columbus. Geen veertien en ook geen zestien, geen tien en ook geen twintig, nee precies vijftien. Onmiddellijk komt dan de volgende vraag boven: – gelukkig stelt Lorente deze zelf en dat komt zijn geloofwaardigheid ten goede – waar is nu de resterende vijfentachtig? Van vijf procent, dat is voorheen gemakshalve aangenomen, weten we dat deze behoorlijk over de wereld zijn verspreid. Blijft nog tachtig percent over.’

Belangstelling waar het graf van Columbus is? Lees dan mijn boek Veroverd door Columbus – Boudewijn Büch achterna waar een bewerking van dit artikel in hoofdstuk De knekels van Columbus is opgenomen.

Negen pagina’s met drie foto's.

Bibliografie

Benton, Frederick L. The Last Resting Place of Christopher Columbus, 1953.

Büch, Boudewijn. Een grafschrift voor Columbus in Snoecks, 1992.

Büch, Boudewijn. De duurste eilandbrief. En andere raadsels rond het beroemdste eiland ter wereld en Columbus-de-eilandist in Leeg en Kaal, 1995.

Cronau, Rudolf. The Discovery of America and the landfall of Columbus. Two monographs, based on personal investigations, 1921.

Cuartero y Huerta, Baltasar. La Prueba Plena Documentos inéditos, demostrativos de la autenticidad de los restos de Cristobal Colón, 1963.

Granzotto, Gianni. Cristoforo Colombo, 1984.

Morison, Samuel Eliot. Admiral of the Ocean Sea; a life of Christopher Columbus twee delen, 1942.

Ros, Carlos. Los fantasmas de la Catedral de Sevilla, 1989.